In herinnering Katrien van Beers

katrienvanbeers1Katrien was lid van onze vereniging van het eerste uur.

Katriens grote passie was tennis. Als kind speelde ze al bij de bond en later pakte ze de draad weer op bij onze vereniging. Ze speelde competitie en in de winters op maandag en donderdag in de hal.

Ze was een sportieve en geduchte tegenstander. Niet op snelheid maar op inzicht en techniek kon ze ieder alle hoeken van de baan laten zien.

Katrien was een kleurrijke Brabander tussen al onze nuchtere Zeeuwen. We hebben met de vereniging haar ups en downs meegemaakt. Het tennissen hield haar op de been in moeilijke tijden. Als ze even er niet was vroeg ieder zich af ‘Hoe is het met Katrien’?

De laatste zomer was ze weinig meer te zien. Blessures, slecht weer, verplichtingen van werk, ze was er steeds minder. In de hal sloeg ze nog wel haar balletje, maar ook daar ging het op en af.

Maandag 7 januari speelde ze in de hal in Goes haar laatste wedstrijd. Ze was gefocust, en speelde de sterren van de hemel. Daarna ging ze gelijk weg. Het was haar afscheidswedstrijd…

Katriens strijd buiten de tennisbaan was haar manisch depressieve ziekte. Het was een onsportieve tegenstander, met ongeschreven regels, die haar steeds meer onderuithaalde.

Woensdag 9 januari heeft ze de strijd opgegeven en is uit het leven gestapt.

Laten we de sportiviteit, het plezier wat sport je kan geven en de manier waarop sport zoveel meer kan zijn, meenemen in ons spel als blijvende herinnering aan Katrien.

katrienvanbeers2